W tej witrynie używane są pliki cookie w celu rozszerzenia zakresu funkcji. Korzystanie z witryny jest równoznaczne z zaakceptowaniem tego. Szanujemy Twoją prywatność i bezpieczeństwo danych. Zapoznaj się z naszymi zasadami dotyczącymi plików cookie i polityką prywatności. Oba dokumenty zostały ostatnio zaktualizowane.

Standard M.2 został opracowany przez organizacje normalizacyjne PCI-SIG i SATA-IO oraz zdefiniowany w specyfikacjach PCI-SIG M.2 i SATA 3.2. Jego pierwotna nazwa brzmiała Next Generation Form Factor (NGFF). Następnie w 2013 r. przemianowano go na M.2. Wiele osób nadal określa standard M.2 mianem NGFF.

Do charakteryzujących się niewielkim rozmiarem urządzeń w standardzie M.2 zalicza się wiele rodzajów kart rozszerzeń, takich jak Wi-Fi, Bluetooth, nawigacja satelitarna, Near Field Communication (NFC), radio cyfrowe, Wireless Gigabit Alliance (WiGig), Wireless WAN (WWAN) oraz dyski Solid-State Drive (SSD).

Standard M.2 obejmuje podzbiór współczynników kształtu przeznaczonych wyłącznie dla dysków SSD.

Nie, to inne standardy. Urządzenia M.2 można podłączać do interfejsów SATA i PCIe, podczas gdy urządzenia mSATA tylko do złącz SATA. Urządzenia różnią się też wyglądem i nie można ich umieszczać w tych samych złączach systemowych. Poniższa ilustracja przedstawia urządzenia M.2 SSD oraz mSATA SSD (widać, że złącza i wielkości kart różnią się):

Module image

M.2 2280 (powyżej) w porównaniu z mSATA. Zwróć uwagę na nacięcia („klucze”), które uniemożliwiają włożenie karty do niezgodnego gniazda.

Standard M.2 opracowano, aby umożliwić tworzenie nowych kart o małym rozmiarze, w tym dysków SSD. Dotychczas najmniejsze dyski SSD dostępne były w standardzie mSATA, jednak urządzeń w tym rozmiarze nie można skalować do 1 TB, ponieważ jest to zbyt kosztowne. Problem rozwiązano, wprowadzając nową specyfikację M.2, która umożliwia stosowanie różnych rozmiarów i pojemności kart M.2 SSD. Specyfikacja M.2 umożliwia producentom systemów standaryzację w oparciu o wspólny rozmiar, umożliwiający zwiększanie pojemności w razie potrzeby.

Wszystkie dyski M.2 można umieszczać w znajdujących się na płytach głównych gniazdach tak, by nie wystawały poza ich obrys. Rozmiar M.2 to początek drogi do zwiększania wydajności i zmniejszania gabarytów urządzeń — ścieżki do postępu technologicznego w zakresie dysków SSD.Ponadto brak przewodów zasilających i przewodów do przesyłu danych eliminuje problem z układaniem kabli. Podobnie jak w przypadku dysków mSATA SSD, dyski M.2 SSD wystarczy umieścić w gnieździe w celu zainstalowania.

Dyski M.2 SATA oraz PCIe SSD są obsługiwane przez płyty główne z wprowadzonymi niedawno chipsetami Intel z97 i AMD FX 990. Ponadto dostępne są już liczne notebooki, które obsługują standard M.2 SSD. Przed zakupem dysku M.2 SSD należy zapoznać się ze specyfikacją systemu i instrukcją obsługi, aby sprawdzić zgodność.

Niniejsza lista najczęściej zadawanych pytań dotyczy wyłącznie urządzeń M.2 SSD, z następującym zastrzeżeniem: gniazda M.2 występują również w systemach, które nie obsługują dysków M.2 SSD.

Z uwagi na występowanie zróżnicowanych rodzajów kart M.2 (od dysków SSD do kart Wide-Area Network, czyli WAN) dostępnych jest wiele różnych rozmiarów modułów M.2.

W przypadku dysków M.2 SSD najpopularniejsze są wymiary 22 mm x 30 mm, 22 mm x 42 mm, 22 mm x 60 mm, 22 mm x 80 mm oraz 22 mm x 110 mm. Nazwy kart zależą od podanych powyżej wymiarów: Pierwsze dwie cyfry określają szerokość (we wszystkich przypadkach 22 mm), a pozostałe długość (od 30 do 100 mm). W rezultacie dyski M.2 SSD oznaczane są numerami 2230, 2242, 2260, 2280 oraz 22110.

Poniższa ilustracja przedstawia 2,5-calowy dysk SSD oraz dyski M.2 SSD oznaczone numerami 2242, 2260 i 2280:

Size range image

Istnieją dwa powody zróżnicowania długości dysków M.2 SSD:

  1. Różne długości umożliwiają stosowanie zróżnicowanych pojemności dysków SSD — im dłuższy dysk, tym więcej można zamontować na nim układów NAND Flash oprócz kontrolera i (niekiedy) pamięci DRAM. Na dyskach od długości 2230 i 2242 można umieścić od 1 do 3 układów NAND Flash, podczas gdy na największych dyskach 2280 i 22110 może znaleźć się ich nawet 8, co umożliwia tworzenie dysków SSD o pojemności 1 TB.
  2. Wielkość urządzeń M.2 ograniczona jest rozmiarem gniazda na płycie głównej: Niektóre notebooki mogą obsługiwać standard M.2 w związku z buforowaniem, ale mimo to posiadać jedynie niewielkie gniazdo, w którym zmieści się wyłącznie dysk 2242 M.2 SSD (dyski 2230 M.2 SSD są mniejsze, ale najczęściej niewymagane, gdy w gnieździe zmieści się dysk 2242 M.2 SSD).

    Jeżeli np. dysk M.2 SSD wykorzystywany jest jako pamięć podręczna (za pośrednictwem oprogramowania Intel® Smart Response Technology (SRT) w systemach klienckich) lub niewielki dysk rozruchowy systemu operacyjnego w urządzeniach Ultrabook lub Chromebook, najczęściej stosowane są właśnie modele 2242 M.2 SSD.Jeżeli dysk M.2 SSD wykorzystywany jest jako główny napęd w notebooku lub komputerze stacjonarnym, najczęściej stosowane są dłuższe i charakteryzujące się wyższą pojemnością dyski 2280 M.2 SSD.

Firma Kingston wprowadziła dyski 2280 SATA M.2 SSD w czerwcu 2014 r., a dyski w innych rozmiarach będzie wprowadzać w miarę zapotrzebowania rynku.

M.2 oznacza współczynnik kształtu.Skróty SATA i PCIe oznaczają interfejs pamięci — główna różnica wiąże się z wydajnością i obsługiwanym przez modele M.2 SSD protokołem (językiem).

Specyfikacja M.2 została zaprojektowana tak, aby w przypadku dysków SSD obsługiwała interfejs zarówno SATA, jak i PCIe.Dyski M.2 SATA SSD będą wykorzystywać ten sam kontroler, co stosowany obecnie w typowych 2,5-calowych dyskach SATA SSD.Dyski M.2 PCIe SSD będą wykorzystywać kontroler dostosowany do obsługi protokołu PCIe.

Dysk M.2 SSD może obsługiwać tylko jeden protokół, jednak niektóre systemy mają gniazda M.2, które mogą obsługiwać zarówno SATA, jak i PCIe.

Nie. Dysk M.2 SSD obsługuje albo standard SATA, albo standard PCIe, jednak nie obydwa te standardy jednocześnie. Ponadto gniazda na płytach głównych mogą obsługiwać standard SATA albo PCIe, choć w niektórych przypadkach możliwa jest obsługa ich obydwu. Ważne jest sprawdzenie instrukcji obsługi systemu w celu zweryfikowania obsługiwanych technologii — na niektórych mogą nawet znajdować się gniazda obsługujące obydwa standardy, podczas gdy na innych występować będą gniazda obsługujące wyłącznie standard SATA lub PCIe.

Interfejs PCIe jest szybszy, jako że prędkość maksymalna w specyfikacji SATA 3.0 wynosi około 600 MB/s, podczas gdy w standardzie PCIe 2 x2 dochodzi ona do 1000 MB/s, a w standardzie PCIe 2 x4 nawet do 2000 MB/s. Istnieje również nowa technologia PCIe 3, która w wersji x4 umożliwia osiąganie prędkości do 4000 MB/s (przewiduje się, że zdobędzie ona popularność w 2015 r.).

Nie. Zarówno dyski SATA M.2 SSD, jak i PCIe M.2 SSD wykorzystują standardowe sterowniki AHCI wbudowane w system operacyjny. Konieczne może się jednak okazać włączenie obsługi dysku M.2 SSD w systemowym BIOS.

W niektórych przypadkach gniazdo M.2 SSD może współdzielić linie PCIe lub porty SATA z innymi urządzeniami na płycie głównej. Należy zapoznać się z dokumentacją posiadanej płyty głównej w celu uzyskania dodatkowych informacji, ponieważ jednoczesne korzystanie z obydwu współdzielonych portów mogłoby doprowadzić do wyłączenia jednego z urządzeń.

Ich osiągi najczęściej są podobne. Zależy to też od wykorzystywanego przez dyski SSD konkretnego kontrolera systemowego, a także od wewnętrznego układu i kontrolera każdego z dysków. Specyfikacja SATA 3.0 obsługuje prędkości przesyłu do 600 MB/s niezależenie od tego, czy chodzi o dysk 2,5-calowy, mSATA, czy M.2.

Jeżeli system nie obsługuje protokołu PCIe, dysk PCIe M.2 SSD najprawdopodobniej nie będzie widoczny w BIOS i w rezultacie nie będzie zgodny z systemem. Podobnie, dysk SATA M.2 SSD umieszczony w gnieździe obsługującym wyłącznie dyski PCIe M.2 SSD nie będzie nadawać się do użytku.

Taki dysk PCIe M.2 SSD działałby na takiej płycie głównej z prędkością równą zaledwie PCIe x2 (przesył dwoma liniami). Pełne wykorzystanie potencjału dysku PCIe x4 M.2 SSD wymaga zakupu płyty głównej obsługującej prędkości PCIe x4. Ograniczenia związane z PCIe występują ponadto w przypadku płyt głównych, na których dochodzi do przekroczenia łącznej liczby linii PCIe — w rezultacie dysk PCIe M.2 x4 SSD i tutaj może działać na dwóch liniach, a nawet nie być w ogóle obsługiwany ze względu na brak dostępnych linii.

Specyfikacja M.2 definiuje 12 nacięć („kluczy”) na karcie M.2 i interfejsie gniazda — wiele z nich dostało zarezerwowanych do wykorzystania w przyszłości.

table

W przypadku dysków M.2 powszechnie stosowane są 3 kombinacje kluczy:

  • B
  • M
  • B+M (gdy dysk M.2 SSD posiada obydwa klucze)

Poszczególne typy kluczy są często oznaczone na złączu krawędziowym (złotych wtykach) dysku M.2 SSD, a także na gnieździe M.2.

Poniższa grafika przedstawia klucze M.2 SSD zarówno na dyskach M.2 SSD, jak i na zgodnych gniazdach M.2 z nacięciami umożliwiającymi wsunięcie posiadających odpowiednie klucze złącz:

Key image

Należy zwrócić uwagę, że dyski M.2 SSD z kluczem B mają inną liczbę wtyków na krawędzi (6) niż dyski M.2 SSD z kluczem M (5) — taki asymetryczny układ zapobiega odwracaniu dysków M.2 SSD i podejmowaniu prób umieszczenia dysku M.2 SSD z kluczem B w gnieździe z kluczem M oraz vice versa.

Dysk M.2 SSD ze złączem krawędziowym z kluczem B w zależności od urządzenia obsługuje protokół SATA i/lub PCIe, jednak w przypadku magistrali PCIe może obsłużyć wyłącznie prędkość przesyłu odpowiadającą standardowi PCIe x2 (1000 MB/s).

Dysk M.2 SSD ze złączem krawędziowym z kluczem M obsługuje protokół SATA i/lub PCIe w zależności od urządzenia, jednak w przypadku magistrali PCIe może obsłużyć prędkość przesyłu odpowiadającą standardowi PCIe x4 (2000 MB/s), pod warunkiem że system również obsługuje prędkość x4.

Dysk M.2 SSD ze złączem krawędziowym z kluczami B+M w zależności od urządzenia obsługuje protokół SATA i/lub PCIe, jednak w przypadku magistrali PCIe może obsłużyć wyłącznie prędkość przesyłu odpowiadającą standardowi x2.

Co oznaczają poszczególne klucze?
Klucz M.2 SSD Klucz B Klucz M Klucze B+M
Złącze krawędziowe SSD
Zgodne gniazda
Obsługiwane typy dysków (protokoły) SATA i/lub PCIe x2 SATA i/lub PCIe x4 Zależy od tego, co obsługuje złącze (B lub M) i co obsługuje dysk M.2 SSD. Należy sprawdzić dokumentację systemu i typ dysku M.2 SSD pod kątem zgodności.

Więcej

Klucz M.2 SSD Klucz B Klucz M
Złącze krawędziowe SSD SSD edge connector - B Key SSD edge connector - M Key
Gniazda NIEZGODNE Not Compatible Sockets - B Key Not Compatible Sockets - M Key

Klucze B+M w przypadku dysku M.2 SSD zapewniają wzajemną zgodność ze zróżnicowanymi płytami głównymi, o ile tylko obsługiwany jest właściwy protokół SSD (SATA lub PCIe). Niektóre złącza płyt głównych mogą umożliwiać umieszczenie wyłącznie dysków SSD z kluczem M, podczas gdy inne mogą umożliwiać włożenie wyłącznie dysków SSD z kluczem B. Celem zastosowania obydwu kluczy, B+M, jest rozwiązanie tego problemu, jednak sama możliwość fizycznego umieszczenia dysku SSD w gnieździe nie gwarantuje jego przydatności do użytku, ponieważ ta ostatnia będzie zależeć od tego, czy dysk M.2 SSD i płyta główna obsługują ten sam protokół.

Na płytach głównych umieszczane są złącza M.2 z kluczem B bądź M. Mogą one obsługiwać zarówno protokół SATA, jak i protokół PCIe. Może się też jednak zdarzyć, że złącze będzie obsługiwać tylko jeden z tych dwóch protokołów.

Jeżeli złącze dysku SSD posiada obydwa klucze, B+M, fizycznie można je umieścić w dowolnym złączu płyty głównej, jednak należy sprawdzić specyfikację producenta płyty głównej lub systemu, aby upewnić się, że obsługiwane protokoły są wzajemnie zgodne.

Wykaz obsługiwanych długości można znaleźć w informacjach przekazanych przez producenta płyty głównej lub systemu, jednak wiele płyt głównych obsługuje modele 2260, 2280 i 22110. Wiele płyt głównych umożliwia również wkręcania śrub mocujących w różnych miejscach, dzięki czemu użytkownik może podłączać dyski M.2 SSD w rozmiarach 2242, 2260, 2280, a nawet 22100. Rozmiar dysków M.2 SSD, które można umieścić w gnieździe i użytkować, będzie zależeć od ilości miejsca dostępnego na płycie głównej.

W specyfikacji M.2 określono zróżnicowane rodzaje gniazd obsługujących poszczególne rodzaje urządzeń.

Gniazdo 1 obsługuje Wi-Fi, Bluetooth®, NFC i WI Gig

Gniazdo 2 przeznaczone jest do obsługi WWAN, SSD (pamięć podręczna) i GNSS

Gniazdo 3 przeznaczone jest do obsługi dysków SSD (zarówno SATA, jak i PCIe, do x4)

Jeżeli w systemie dostępne jest nieużywane gniazdo Socket 2 przeznaczone do obsługi kart WWAN, można w nim umieścić dysk M.2 SSD (zwykle mały, taki jak 2242) z kluczem B. Dyski SATA M.2 SSD można umieszczać w zgodnych złączach WWAN, jeżeli obsługuje je płyta główna. Zwykle jako pamięć podręczna 2,5-calowego dysku twardego wykorzystywane są dyski M.2 SSD mniejszej pojemności w rozmiarze 2242. I w tym przypadku ważne jest sprawdzenie dokumentacji systemu pod kątem obsługi standardu M.2.

Nie, dysków M.2 SSD nie można podłączać przy włączonym zasilaniu. Dyski M.2 SSD należy instalować i usuwać, gdy zasilanie systemu jest wyłączone.

W przypadku niektórych zastosowań osadzonych, gdzie ilość dostępnego miejsca jest ograniczona, specyfikacje M.2 przewidują różne grubości dysków M.2 SSD — 3 różnie wersje jednostronne (Single-Sided: S1, S2 i S3) oraz 5 wersji dwustronnych (Dual-Sided: D1, D2, D3, D4 i D5). Niektóre platformy mogą charakteryzować się szczególnymi wymaganiami ze względu na ograniczoną ilość miejsca pod złączem M.2, tak jak na ilustracji poniżej (dzięki uprzejmości LSI).

Main System Board

Dyski M.2 SSD firmy Kingston są zgodne ze specyfikacjami Dual Sided M.2 i będą pasować do większości płyt głównych, na których można umieszczać dyski Dual Sided M.2 SSD — prosimy o zasięgnięcie porady przedstawiciela handlowego w przypadku gdy w określonych zastosowaniach osadzonych wymagane będą dyski Single-Sided.

Dyski M.2 PCIe SSD następnej generacji nie będą już wykorzystywać dotychczasowych sterowników AHCI wbudowanych w systemy operacyjne — zamiast tego zastosowana w nich zostanie nowa architektura oparta na interfejsie hosta Non-Volatile Memory Express (NVMe). Technologia NVMe została zaprojektowana od podstaw w związku z natywną obsługą dysków SSD opartych na pamięciach NAND Flash (a także przyszłych typach pamięci nieulotnych) w celu zapewnienia jeszcze wyższej wydajności. Wstępne testy przemysłowe wykazały wydajność na poziomie od 4 do 6 razy przekraczającym oferowaną przez obecne dyski SSD działające w oparciu o protokół SATA 3.0.

Oczekuje się, że zostaną one wprowadzone w 2015 r. najpierw w systemach klasy enterprise, a następnie w systemach klienckich. Wiele obecnych systemów operacyjnych zawiera właściwe sterowniki w wersji beta, ponieważ branża przygotowuje się już do wprowadzenia dysków SSD obsługujących technologię NVMe.

        Back To Top